hari ni cuaca macam faham apa hati tengah rasa
mendung. kan? ;
pukul 2 jejak kaki keluar rumah Mak Lang.
nak tengok Acu. itu ja yang ada dalam otak.
setahu aku Acu dah tukar ke wad.
ini pertama kali jumpa Acu sejak dia accident.
perjalanan rasa macam lama.
tapi makin dekat makin berdebar.
pukul 3.19 pm sampai hospital KL.
sampai kat wad aku nampak kelibat orang-orang yang aku kenal.
dada lagi kencang. aku nampak Acu, terbaring tak bermaya.
kepala Acu bengkak, bekas operation.
Dada sebak, 'jangan nangis' aku cakap. dada jadi sakit.
kawan2 Acu datang, kaum kerabatnya datang.
aku tunggu luar, tak tercakap apa.
lepas semua semakin beransur balik.
aku masuk lagi, tengok Maa bacakan surah2
di telinga acu. Mak Lang basah kan bibir badannya.
acu terbatuk tapi tak macam manusia normal.
mata mula terasa pedih. aku dah cakap tak nak nangis.
terduduk rasa hiba tengok Acu, aku pegang tangan wan.
aku bangun cuba berdiri sebelah Acu.
tak dapat nak kuat kan diri untuk sentuh Acu,
panggil apatah lagi.
sebak hati tak tertahan.
aku. aku. aku.
orang yang paling terakhir yang datang
tengok Acu. itu yang buat aku lagi sebak.
Acu please wake up quickly. :')
semua tengah tunggu Acu bukak mata.
Tengok Acu senyum, dengar Acu gelak macam dulu.
PLEASE, WE ALL MISS YOU!!